Piękno oszlifowanego diamentu ujawniające się w postaci niezwykłych, wprost baśniowych błysków i gry barw od kilku stuleci urzeka człowieka. Zadziwia również jego niezwykła twardość, której jak dotychczas nie zdołano przewyższyć. Odkąd więc nauczono się szlifować diament, stał sie on nie kwestionowanym królem wśród kamieni szlachetnych.

Diament ma też jeszcze dodatkową pozytywną cechę, która wyróżnia go spośród innych kamieni - wielką odporność na czynniki zewnętrzne: mechaniczne, chemiczne, termiczne i in. W związku z tym nie ulega tak łatwo zmianom, a jego cechy zewnętrzne, np. powierzchnie ścian diamentu oszlifowanego, są stabilne w czasie. Jest wreszcie diament kamieniem rzadkowystępującym w przyrodzie. Wszystko to sprawia, że może być diament zarówno klejnotem jak i dobrą lokatą kapitału. Aby jednak wartość diamentu mogła być wyrażana pieniądzem, jego cechy jakościowe "nadane" mu przez przyrodę, powinny być dokładnie poznane, a sposób ich oceny odpowiednio skategoryzowany.

Barwa należy do najbardziej specyficznych i jednocześnie najważniejszych cech jakościowych diamentów (także innych kamieni szlachetnych). Ponieważ liczba odcieni barw jest bardzo duża, szacowaniu poddaje się tylko te barwy, które w diamentach występują najpowszechniej, i które, z komercyjnego punktu widzenia mają największe znaczenie.

Za barwy fantazyjne przyjmuje się odcienie barw: niebieską, różową, fioletową, zieloną, pomarańczową, brązową, czarną oraz purpuroworóżową, zielonawoniebieską, pomarańczowożółtą, zielonawożółtą, żółtawobrązową, czerwonobrązową; także barwę żółtą, jeśli ma lekko zielonawy odcień lub na skali barw, według klasyfikacji GIA, leży poniżej stopnia Z.

KLASA CZYSTOŚCI LC (Loupe-clean) tzw. czystość lupowa.
Do tej klasy zalicza się diamenty, które nie wykazują żadnych znamion wewnętrznych (inkluzji, defektów, błędów) lub nie wykazują takich znamion wewnętrznych, które mogłyby być lepiej widoczne niż znamiona punktowe, jasne, o średnicy mniejszej niż 5 um (kryterium IDC). Czystość diamentów klasy LC powinna być określana przez porównanie z diamentem wzorcowym, w którym rodzaj, jakość i liczba znamion mieszczą się w ustalonym wyżej granicach.

KLASA CZYSTOŚCI VVS (Very very small inclusion(s)).
Do tej klasy zalicza się diamenty, które zawierają bardzo, bardzo małe znamiona wewnętrzne, bardzo trudno lub trudno zauważalne przy 10-krotnym powiększeniu. Stosowany, dodatkowy podział klasy czystości VVS na podklasy VVS1 i VVS2 determinują: wielkość, położenie i liczba znamion; także masa diamentu (powyżej 0,5 kr).

KLASA CZYSTOŚCI VS (Very small inclusion(s)).
Do tej klasy zalicza się diamenty, które zawierają bardzo małe znamiona wewnętrzne średnio trudno lub stosunkowo łatwo zauważalne przy 10-krotnym powiększeniu. Stosowany, dodatkowy podział klasy czystości na podklasy VS1 i VS2 determinują: wielkość, położenie i liczba znamion; także masa diamentu (powyżej 0,5 kr).

KLASA CZYSTOŚCI SI (Small inclusion(s)).
Do tej klasy zalicza się diamenty o małych znamionach wewnętrznych, bardzo łatwo zauważalnych przy 10-krotnym powiększeniu. Stosowany, dodatkowy podział klasy czystości SI na podklasy SI1 i SI2 determinują: wielkość, położenie i liczba znamion; także masa diamentu (powyżej 0,5 kr).

KLASA CZYSTOŚCI P1, P2, P3.
P1 (Pique prim) - do tej klasy zalicza się diamenty o znamionach wewnętrznych trudno zauważalnych dla nieuzbrojonego oka, w przypadku ich obserwacji od strony korony diamentu.
P2 (Pique secundum) - do tej klasy zalicza się diamenty, które zawierają duże i/lub liczne znamiona wewnętrzne, dobrze widoczne nieuzbrojonym okiem, obniżające nieznacznie brylancję diamentu.
P3 (Pique tertium) - do tej klasy zalicza sie diamenty, które zawierają duże i/lub liczne znamiona wewnętrzne, bardzo dobrze widoczne nieuzbrojonym okiem, obniżające w sposób znaczący brylancję diamentu.

Istotny wpływ na czystość diamentu mają również znamiona zewnętrzne, które, przy omawianiu klas czystości, powinno rozpatrywać się w powiązaniu ze znamionami wewnętrznymi. Przyjęto jako zasadę, że jeżeli diament nie wykazuje znamion wewnętrznych, wówczas znamiona zewnętrzne nie wpływają na ocenę stopnia czystości, a diament należy określać jako lupowo czysty. Wyjątek stanowią blędy strukturalne wywołujące berwne efekty optyczne lub białe odbibia widoczne lub dobrze widoczne przy 10-krotnym powiększeniu. Jeżeli natomiast diament wykazuje znamiona wewnętrzne, wówczas znamiona zewnętrzne wywierają wpływ na stopień czystości.